Drugą prędkość kosmiczną nazywamy taką prędkość, która pozwala ciału oddalić się na taką odległość, aby opuścić pole grawitacyjne danego ciała.
Przykład z życia:
Ucieczka z Układu Słonecznego wymaga osiągnięcia drugiej prędkości kosmicznej, aby pokonać grawitację Słońca i opuścić jego wpływ. Jest to kluczowy krok w planowaniu podróży międzygwiazdowej. Na przykład, sonda Voyager 1, wysłana przez NASA, osiągnęła drugą prędkość kosmiczną i opuściła Układ Słoneczny, stając się pierwszym przez ludzi stworzonym obiektem, który weszła w przestrzeń międzygwiazdową.