Prawo Ohma to jedna z podstawowych zasad fizyki, opisująca zależność między napięciem, natężeniem prądu i oporem elektrycznym w przewodnikach. Dzięki swojej prostocie i uniwersalności jest ono kluczowe w analizie i projektowaniu obwodów elektrycznych.
Podstawowy wzór Prawa Ohma wyraża tę zależność jako:
gdzie: \( U \) - napięcie (w woltach, \( V \)), \( I \) - natężenie prądu (w amperach, \( A \)), \( R \) - opór elektryczny (w omach, \( \Omega \)).
Prawo to opisuje, jak zmiana jednej z tych wielkości wpływa na pozostałe. Przykładowo, wzrost napięcia powoduje wzrost natężenia prądu, jeśli opór pozostaje stały. Dzięki temu prawo Ohma jest szeroko stosowane w analizie obwodów, od prostych przewodników po bardziej złożone układy elektryczne.
Siła elektromotoryczna (\( \mathcal{E} \)) to praca wykonana przez źródło napięcia nad jednostkowym ładunkiem, aby przepchnąć go przez cały obwód. Definiujemy ją jako:
Gdzie: \( W \) - praca wykonana nad ładunkiem (w dżulach, \( J \)), \( \Delta q \) - ładunek elektryczny (w kulombach, \( C \)).
W prostym języku siła elektromotoryczna to "potencjał", który popycha elektrony przez obwód, tworząc prąd. Można to sobie wyobrazić jako pompę, która "podbija" wodę do góry w układzie hydraulicznym.
Zakładamy, że w obwodzie znajduje się tylko jeden przewodnik (np. rezystor), a siła elektromotoryczna \( \mathcal{E} \) działa dzięki reakcjom chemicznym zachodzącym w źródle napięcia (np. w baterii). Praca wykonana przez siłę elektromotoryczną, określona jako \( \mathcal{E} \cdot \Delta q \), zostanie całkowicie zamieniona na energię wewnętrzną rezystora, co oznacza, że cała energia jest rozpraszana w postaci ciepła Joule’a. Zakładamy brak strat w przewodach doprowadzających, czyli cała energia jest przekształcana w ciepło w rezystorze.
Wzór opisujący energię rozpraszaną w rezystorze wynika z prawa Joule’a (jeżeli nie pamiętasz, wróć do poprzedniego tematu):
gdzie: \( W \) - energia rozproszona w rezystorze, \( I \) - prąd płynący w obwodzie, \( R \) - opór rezystora, \( \Delta t \) - czas przepływu prądu.
Jednocześnie energia dostarczona przez źródło napięcia jest wyrażona jako:
Korzystając z definicji prądu \( I = \frac{\Delta q}{\Delta t} \), możemy uprościć to wyrażenie do postaci:
Ostatecznie otrzymujemy wyrażenie na prąd płynący w obwodzie:
W rzeczywistości źródła napięcia, takie jak baterie, mają swój własny opór wewnętrzny \( r \). W takim przypadku musimy uwzględnić dwie składowe energii: \( Q_1 \) - energia zamieniona na ciepło w oporze zewnętrznym \( R \), \( Q_2 \) - energia zamieniona na ciepło w oporze wewnętrznym \( r \).
Po podstawieniu odpowiednich wartości mamy:
Upraszczając wyrażenie:
Ostateczna postać prawa Ohma dla obwodu z oporem wewnętrznym wygląda następująco:
Z tego wynika, że całkowity opór obwodu to suma oporu zewnętrznego i oporu wewnętrznego źródła.
Zadanie: W obwodzie bateria ma siłę elektromotoryczną \( \mathcal{E} = 12 \, V \), opór zewnętrzny wynosi \( R = 6 \, \Omega \), a opór wewnętrzny baterii to \( r = 2 \, \Omega \). Oblicz natężenie prądu w obwodzie.
Krok 1: Zapisujemy wzór na natężenie prądu dla obwodu z oporem wewnętrznym:
Krok 2: Podstawiamy wartości:
Odpowiedź: Natężenie prądu w obwodzie wynosi \( 1.5 \, A \).